سپهرداد

نرسیدن به یک آرزوی بزرگ بهتر از رسیدن به آرزوهای کوچک است

سپهرداد

نرسیدن به یک آرزوی بزرگ بهتر از رسیدن به آرزوهای کوچک است

سپهرداد

دارم نگاه می‌کنم. و چیز‌ها در من می‌روید. در این روز ابری چه روشنم و چه تاریک. همه‌ی رودهای جهان و همه‌ی فاضلاب‌های جهان به من می‌ریزد. به من که با هیچ پر می‌شوم. خاک انباشته از حقیقت است. دیگر چشم‌های من جا ندارد... چشم‌های ما کوچک نیست. زیبایی و زشتی کرانه ندارند...
@
قبل‌ها زیر عنوان وبلاگ می‌نوشتم: «می‌نویسم، پس بیشتر هستم». روزگاری بود که بودن و بیشتر بودن را خیلی دوست می‌داشتم. ولی گذشت. حقیقت عظیم لاتفاوت بودن بودنم و نبودنم من را به ولایت هوا فرستاد. اینکه حالا باز هم دارم می‌نویسم دیگر نه برای بودن و نه برای بیشتر بودن بلکه فقط برای عادت است.
@
ما همانی می‌شویم که پی در پی تکرار می‌کنیم؛ بنابراین فضیلت فعل نیست عادت است.
@
پیاده روی را دوست دارم. آدم‌ها را دوست دارم. برای خودم قانون‌های الکی ساختن را دوست دارم و به طرز غم انگیزی معمولی هستم...
@
و مرد آنگاه آگاه شود که نبشتن گیرد و بداند که پهنای کار چیست.
@
جاده. مسافر. سربازِ پنج صبح. دانشجوی ترم صفری. دختری که چشم هایش نمی درخشد. اندوه. نفرت. عشق. از همین‌ها...
@@@
هیچ گونه ثباتی در موضوعات و سبک نوشته‌های این وبلاگ وجود ندارد.
@@@
ایمیل: peyman_hagh47@yahoo.com
کانال تلگرام: https://t.me/sepehrdad_channel

بایگانی
محبوب ترین مطالب

سفر و حضر

سه شنبه, ۲۴ اسفند ۱۳۸۹، ۰۷:۱۸ ق.ظ

جاده اسم منو فریاد می زنه

می‌گفت: مرد برای اینکه مرد شود باید سفر و حضر زیاد بکشد.
می‌گفت: مردی مرد‌ها به سفرهایی است که رفته‌اند و به حضرهایی است که کشیده‌اند...
می‌گفت:...
هیچی. خاستم بگویم یک مدتی اینجا نخاهم بود. (احتمالن تا اواسط فروردین ماه۱۳۹۰). همه‌تان را دوست دارم و آرزوهای خوب می‌کنم برایتان...
یا حق.
موافقین ۰ مخالفین ۰ ۸۹/۱۲/۲۴
پیمان ..

نظرات  (۸)

سلام دیوانه!
be salamat
سلام دوست عزیز وبلاگ شما عالیه!
اتفاقی وب شما را دیدم جالب بود خدا قوت.
به ماهم سربزنید خوشحال میشیم
عنوان: # گل نرگس #
به آدرس:http://zohour-mouod.blogfa.com
عنوان: #ترفند#
به آدرس: http://goale.blogfa.com
ممنون.
به شکوفه ها، به باران
برسان سلام ما را...
خووکش به حالت...
روزهای خوبی داشته باشیییییییییی!
۰۴ فروردين ۹۰ ، ۱۶:۰۸ هانیه با ه جیمی!!!!
آنروز که می بستی بار سفرت را
گفتی به پدر:«هرکه هنر داشته باشد،
باید برود هرچه شود،گو بشو و باش!
بگذار که این جاده خطر داشته باشد....»
kheili oskolam.. az 26 esfand har ruz daram miam webet, ba inke neveshti feilan nisti.. vali oskolam bazam miam!!




ما چاکریم!
به سیر صعودی و منظم نویسی هایت که نگاه میکنم باور نمیکنم بخواهی از این نا پرهیزی ها بکنی اما خب نوروز را درک کردن لذت بالاتری دارد یقینا.
خوش باشی